روزهاي حساس عراق
بسم الله الرحمن الرحيم
سفر ناگهاني وزير امورخارجه آمريكا به عراق و ادامه آن در منطقه كه روز يكشنبه آغاز شد و هنوز ادامه دارد بي ترديد به اوضاع امنيتي اين كشور و اهدافي كه دولت آمريكا در اين زمينه دارد مربوط مي شود.
كاندوليزا رايس وزير خارجه آمريكا درباره سفر ناگهاني روز يكشنبه خود به بغداد گفته است : براي تقويت امنيت عراق و تمايل رهبران شيعه به دفاع از منافع ملي اقدام به اين سفر كرده است . راديو بين المللي فرانسه گفت رايس هفته گذشته و در آستانه سفر به عراق با وارد آوردن فشار بر سران كشورهاي عربي از آنها خواست ديپلمات هاي خود را به بغداد اعزام كرده و روند اجراي تعهدات خود در مورد پرداخت كمك هاي مالي به عراق را سرعت بخشند. وي همچنين از دولت هاي عربي خواست روابط سياسي اقتصادي اجتماعي و فرهنگي خود با دولت بغداد را گسترش دهند.
اين اقدامات وزيرخارجه آمريكا فقط 10 روز بعد از افشاي توافق آمريكا با دولت مالكي براي ادامه حضور نامحدود در اين كشور كه به « پيمان امنيتي محرمانه واشنگتن ـ بغداد » معروف شده است صورت مي گيرد . روزنامه انگليسي گاردين روز 20 فروردين گذشته از وجود اسناد محرمانه توافق ميان دولت بغداد و نظاميان آمريكائي مستقر در اين كشور خبر داد كه به موجب آن نظاميان اشغالگر آمريكائي بدون محدوديت زماني مي توانند تا هر وقت كه لازم بدانند در عراق بمانند. اين پيمان كه عنوان « محرمانه » و « حساس » براي آن بكار رفته در 19 اسفند ماه گذشته صورت گرفت و به منزله جايگزين مجوزي است كه سازمان ملل هر ساله براي حضور نظاميان آمريكا در عراق صادر مي كند.
روشن است كه مجوز سازمان ملل براي اشغالگران آمريكائي فقط نوعي صورت سازي بود و تاكنون نيز آنها خارج از چارچوب مفاد آن مجوز عمل مي كردند و خود را از چنين مجوزي بي نياز ميديدند. به همين جهت اكنون در توافق نامه اي كه دولت مالكي و آمريكا بر سر آن توافق كرده اند آمريكائي ها اين حق را براي خود در نظر گرفته اند كه هركس را كه به بهانه دلايل امنيتي لازم ميدانند بازداشت كنند و تا هر زمان كه خود لازم ميدانند در بازداشت نگهدارند. اين توافق نامه قرار است حداكثر تا پايان تيرماه امسال امضا و اجرائي شود و بدين ترتيب اشغالگران آمريكائي ديگر حتي به صورت ظاهري هم نيازي به دريافت مجوز سازمان ملل براي ماندن در عراق ـ كه هر ساله در پايان سال ميلادي صادر مي شد ـ نخواهند داشت .
تقويت بنيان اين توافق و امضا و اجرائي كردن آن مي تواند هدف اصلي سفر ناگهاني رايس به عراق باشد بويژه آنكه در شرايط كنوني دولت مالكي خود را بشدت درگير جنگ با شبه نظاميان ارتش المهدي كرده و اوضاع امنيتي عراق همچنان نگران كننده است . آنچه وزير امور خارجه آمريكا در آستانه سفر به بغداد از سران كشورهاي عربي خواست فشاري كه بر آنها براي گسترش دادن روابط اقتصادي سياسي و فرهنگي خود با عراق وارد آورد و آنچه در ادامه سفر خود طي ديروز و امروز در منطقه عربي خاورميانه دنبال مي كند نيز به همين موضوع مربوط مي شود.
در اين ميان اين مردم عراق هستند كه قرباني توطئه هاي پياپي آمريكا از يكطرف و ندانم كاري نخست وزير عراق نوري مالكي از طرف ديگر مي شوند. اگر قرار باشد فقط خطاهاي همين يكي دو ماه اخير نخست وزير عراق احصا شود پرونده اي پديد مي آورد كه وجود چنين پرونده اي براي اثبات بي درايتي يك رئيس دولت كافي است . مهمترين محورهاي اين خطاها از اينقرارند :
1 ـ توافق بر سر پيمان باصطلاح امنيتي با آمريكا .
2 ـ درگير شدن با جيش المهدي كه در واقع جنگ شيعه با شيعه است و به تضعيف خود دولت و بنيان شيعه كه اكثريت مردم عراق را تشكيل ميدهد منجر خواهد شد.
3 ـ تاسيس گروه هائي مشابه آنچه آمريكا تحت عنوان شوراهاي بيداري با مسلح كردن اهل سنت عراق تاسيس كرده با مسلح كردن عده اي از شيعيان و تحت عنوان « شوراهاي بيداري » كه كاربردي همسان با آنچه آمريكا تاسيس كرده است خواهد داشت و اختلاف ميان شيعيان را تشديد خواهد كرد.
نوري مالكي با اين اقدامات توانسته رضايت و خرسندي آمريكا اكراد و اهل سنت عراق را جلب نمايد ولي در مقابل خود را با شيعيان درگير ساخته و بر مشكلات خود و كشور عراق افزوده است . به همين دليل عراق روزهاي حساس و دشواري را در پيش دارد كه شايد سخت ترين و سرنوشت سازترين مرحله دوران اشغال عراق باشد. اگر معادلات پديد آمده هرچه سريع تر تغيير نكند و نخست وزير عراق اشتباهات خود را به سرعت جبران ننمايد ضربات سختي به ملت عراق وارد خواهد آمد و آينده شيعيان عراق و حتي دولت خود نوري مالكي به خطر خواهد افتاد. آقاي نوري مالكي بايد به اين واقعيت توجه كند كه اگر از درگيري سختي كه با شيعيان پيدا كرده به هدف خود كه سركوب آنان است دست پيدا كند نتيجه كار او فقط امتيازي است كه نصيب آمريكا و مخالفان داخلي خواهد شد و طبيعي است كه در چنان موقعيتي آنها به آقاي مالكي نيز نيازي نخواهند داشت و بار ديگر شرايط قبل از سقوط صدام را بر عراق حاكم خواهند كرد شرايطي كه نه به سود آقاي مالكي است و نه آن دسته از مردم عراق كه آقاي مالكي را به حكومت رسانده اند.
